Χ. Δώνης: «Σιγά σιγά βρίσκουμε τον εαυτό μας»

Written by on 17 Νοεμβρίου 2019

Ο Χρήστος Δώνης παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό “Alpha 98.9” και μίλησε εφ’ όλης της ύλης για τον Παναθηναϊκό και όχι μόνο.

Για το γεγονός πως έγινε μπαμπάς: «Ήταν ένα απ’ τα πλάνα μας. Ήρθε νωρίς βέβαια, γιατί είμαι λίγο μικρός. Πάντα ήθελα να κάνω μικρός παιδί γιατί μου αρέσουν οι πατεράδες με μικρή διαφορά με τα παιδιά τους. Σίγουρα αλλάζει όλη σου η ζωή. Εδώ και 10-12 μέρες το έχω καταλάβει, ο ύπνος είναι ελάχιστος. Είναι ευλογία, δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά απ’ το να φέρεις στον κόσμο ένα παιδάκι».

Για το τι όνομα θα πάρει ο μπέμπης: «Ε, λογικά του παππού του».

Για το αν είναι καλό ή κακό να είναι προπονητής ο πατέρας του στην ομάδα που αγωνίζεται: «Ο καθένας πως μπορεί να το πάρει. Αυτή τη στιγμή το ζω εγώ και σίγουρα είναι δύσκολο. Αν κάποιος δει τη θετική του κάθε πράγματος, για παράδειγμα εγώ μπορεί να λέω σε 20 χρόνια στο παιδί μου πως είχα τον παππού του προπονητή και μου φώναζε. Εδώ και κάποιους μήνες πολεμώ με τον εαυτό μου να παίρνω τα θετικά απ’ όλη αυτή τη διαδικασία που περνάω. Νομίζω πως σιγά-σιγά το έχουμε καταφέρει».

Για το αν φώναζε ως πατέρας ή ως προπονητής ο Γιώργος Δώνης: «Όχι δε μου φώναζε όταν ήμουν μικρός. Ήμουν ο ήσυχος της οικογένειας, ο άτακτος ήταν ο Τάσος. Οπότε εκεί πήγαιναν όλες οι φωνές».

Για το πώς ένιωσε τη στιγμή που αντέδρασε ο πατέρας του προς την εξέδρα μετά το βρίσιμο που δεχόταν με την ΑΕΛ: «Εκείνη τη στιγμή εγώ δεν κατάλαβα τι έγινε. Είχα βγει. Απλά άκουσα ένα γήπεδο ή κάποιους φιλάθλους τέλος πάντων, στην αλλαγή μου να με γιουχάρουν. Εγώ είχα νεύρα με το παιχνίδι, δεν είχα νεύρα με τους οπαδούς που με γιουχάρουν ή με αυτούς που χειροκρότησαν. Όταν βάλαμε το γκολ τον είδα να απευθύνεται στην κερκίδα και κάποιος μου είπε πως τον έβριζαν. Ήταν μια δύσκολη κατάσταση και για μένα και για εκείνον. Αλλά θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί και να μην αντιδρούμε με αυτό τον τρόπο γιατί στο τέλος μπορεί να χάσουμε και το δίκιο μας».

Για το αν θα ήθελε να κοουτσάρει τον γιο του: «Είναι δύσκολο. Εγώ ως πατέρας θα το ήθελα, δεν ξέρω αν θα το ήθελε το παιδί μου».

Για τους πιτσιρικάδες της οικογένειας κι αν είναι καλύτεροι απ’ αυτόν και τον Τάσο: «Μακάρι! Ο ένας είναι πολύ μικρός βέβαια. Ο Μιχαήλ, είναι τριών, σχεδόν τεσσάρων. Ο Κωνσταντίνος είναι πολύ καλός έχει μεγάλη εξέλιξη. Του αρέσει να βάζει γκολ τον βλέπω για φορ».

Για το αν έχει συζητήσει με τον Τάσο το ενδεχόμενο να παίξουν μαζί στον Παναθηναϊκό υπό τις οδηγίες του πατέρα τους: «Η αλήθεια είναι πως έστω για πλάκα το συζητάμε στο σπίτι. Πέρα απ’ την πλάκα δε νομίζω πως είναι στα πλάνα του Τάσου να γυρίσει στην Ελλάδα ειδικά τώρα».

Για την πορεία της ομάδας που… αναστήθηκε στα ντέρμπι: «Δεν περιμέναμε τόσο κακό ξεκίνημα όσο κάναμε στην αρχή, γιατί είχαμε δείξει εντελώς διαφορετικό πρόσωπο στην προετοιμασία. Ειδικά σε σχέση με αυτό που δείξαμε στα πρώτα τρία ματς. Σιγά σιγά βρίσκουμε τον εαυτό μας και μετά τον Άρη, έστω κι αν δεν πήραμε τα αποτελέσματα που θα έπρεπε, παίζουμε καλό ποδόσφαιρο. Μας λείπει το εύκολο γκολ, αλλά ειδικά στα τελευταία ματς και σκοράρουμε και παίζουμε καλά».

Για το τι έφταιξε για το άσχημο ξεκίνημα: «Όσο κι αν ακουστεί περίεργο εγώ πιστεύω, χωρίς να το έχουμε συζητήσει μέσα στην ομάδα, πως μας έκανε κακό το γεγονός πως νικήσαμε τον Άγιαξ και την Φέγενορντ. Πως ουσιαστικά δεν χάσαμε κάποιο φιλικό και νικήσαμε μεγάλες ομάδες του Ευρωπαϊκού χάρτη. Δεν ήμασταν ακόμη έτοιμοι να διαχειριστούμε αυτό που έγινε στην προετοιμασία, γιατί κανείς δεν πίστευε πως θα τα νικήσουμε αυτά τα φιλικά. Δεν ήταν μεγάλη επιτυχία να πούμε πως κερδίσαμε κάτι, αλλά ήταν εμπειρίες για όλους μας. Δεν μπορέσαμε να το διαχειριστούμε αυτό».

Για το αν υπάρχει ματαιότητα σε όσα κάνουν, λόγω της οικονομικής-διοικητικής κατάστασης στην ομάδα που δεν επιτρέπει να διεκδικηθεί το Πρωτάθλημα: «Ως ομάδα έχουμε στόχους. Στο Πρωτάθλημα να μπούμε στα πλέι οφ και να φτάσουμε όσο πιο ψηλά γίνεται και να πάρουμε το Κύπελλο».

Για τα ντέρμπι κι αν τροφοδοτούν τα όνειρα της ομάδας: «Δεν είναι απλά τα ντέρμπι, είναι το χρονικό διάστημα που ήρθαν. Δεν παρουσιαστήκαμε καλοί στα πρώτα ματς και ήρθαν ντέρμπι σχεδόν στη σειρά, στα οποία δεν πίστευε κανείς όχι απλά πως μπορούμε να νικήσουμε αλλά ούτε πως μπορούμε να πάρουμε πόντο. Με τον Ολυμπιακό ήμασταν καλύτεροι και μείναμε πίσω στο σκορ, πήραμε την ισοπαλία. Με τον ΠΑΟΚ έγιναν όσα έγιναν θεωρώ πως θα μπορούσαμε να νικήσουμε, ήρθαμε ισοπαλία. Με την ΑΕΚ μεγάλη ανατροπή που κανείς δεν την περίμενε. Οπότε σιγά-σιγά η ομάδα βγάζει αντίδραση και χαρακτήρα».

Για το τι είπαν μεταξύ τους όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ με την ΑΕΚ: «Στο ημίχρονο ήμασταν απογοητευμένοι γιατί δεν περιμέναμε αυτό το αποτέλεσμα. Θέλαμε να το παλέψουμε. Έβλεπε ο καθένας στα μάτια των συμπαικτών του πως το ματς μπορεί να γυρίζει. Σε 45 λεπτά τα πάντα μπορούν να γίνουν στο ποδόσφαιρο. Αυτό μας είπε και ο προπονητής και όλο το σταφ που ήταν δίπλα μας. Δεν το παρατήσαμε το ματς. Μπορούσε το ματς να γίνει 0-3, αλλά το σημαντικό ήταν πως το παρατήσαμε και στο τέλος δείξαμε πως είμαστε εκεί».

Για την Εθνική ομάδα: «Καλά πήγαν και είναι σημαντικό πως νίκησε η ομάδα. Θεωρώ πως όλα τα παιδιά δίνουν το 100% και θέλουν αν αναδειχθούν. Αυτό είναι το σημαντικό γι’ αυτή την ομάδα».

Για το αν περιμένει να κληθεί στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα: «Όλοι το περιμένουν. Είναι ένα όνειρο για όλους. Πάνω απ’ όλα είναι η ομάδα, θα πρέπει να γυρίσει στις επιτυχίες, να συμμετέχει σε Euro και Μουντιάλ. Από εκεί και πέρα και ο δικός μου στόχος είναι να αγωνιστώ με την Εθνική».

Για το αν υπάρχουν επαφές για ανανέωση με τον Παναθηναϊκό και το τι θέλει να κάνει: «Δεν έχω μιλήσει με κανέναν απ’ την ομάδα ακόμη. Το τι θα κάνω δεν το έχω σκεφτεί δεν μπορώ να σας απαντήσω. Ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα μου, η ομάδα που αγαπάω και αγωνίζομαι από μικρός. Για αρχή θα πρέπει να συζητήσουμε με τη διοίκηση και να αποφασίσουμε».

Για το ποια είναι η μεγαλύτερη επιθυμία του: «Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε υγιείς. Αλλά πέρα απ’ αυτό που εννοείται, θα ήθελα να πάρω ένα τρόπαιο με τον Παναθηναϊκό. Μακάρι να γίνει φέτος αλλά αυτή θα ήταν η ευχή μου».

Για το πώς σκέφτονται οι παίκτες την ιστορία με τον Βοτανικό και το PAO Alive: «Σίγουρα είναι μια προοπτική. Είναι καλό για όλες τις ομάδες να έχουν το δικό τους γήπεδο. Να είναι ανεξάρτητες. Δε νοείται ο Παναθηναϊκός να μην έχει δικό του γήπεδο».

Για το αν θα ήταν καλύτερα να έπαιζε η ομάδα στη Λεωφόρο: «Είναι πιο καυτή έδρα, καμία σχέση με το ΟΑΚΑ. Αλλά δε χωράει τόσο κόσμο όσο το ΟΑΚΑ. Είναι ένα κρύο γήπεδο βέβαια, ειδικά όταν δεν έχει κόσμο. Είναι έτσι κι έτσι η κατάσταση. Προσωπικά θα προτιμούσα να παίζω στη Λεωφόρο, ειδικά αν ήταν λίγο πιο μεγάλη. Αν θυμάστε πέρυσι που ξεκινήσαμε καλά, το γήπεδο είχε 30.000 κόσμο. Στη Λεωφόρο δε θα χωρούσαν. Το ΟΑΚΑ είναι ένα δύσκολο στάδιο, αλλά στο χέρι μας είναι να το κάνουμε έδρα».

Για την προσέλευση του κόσμου με την ΑΕΚ κι αν τους τονώνει την ψυχολογία: «Ήρθε κόσμος και το ωραίο είναι πως έρχονται οικογένειες. Εγώ αν ήμουν εκτός ποδοσφαίρου θα φοβόομουν να πάρω την οικογένειά μου στο γήπεδο. Πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί σε αυτό το κομμάτι να μην υπάρχουν επεισόδια και επιτέλους να μπορούν οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων να βρίσκονται στον ίδιο χώρο».

Για το αν θα πήγαινε ποτέ στον Ολυμπιακό: «Το έχω απαντήσει ξανά όταν υπήρχαν κάποια σενάρια… Υπάρχουν παίκτες που μπορούν να πουν πως δε θα πήγαιναν ποτέ στον Ολυμπιακό και μετά από ένα χρόνο να το κάνουν. Εγώ ποτέ δε θα βγω να πω δε θα πήγαινα στον Ολυμπιακό. Απλά θα πω πως ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα που με έχει μεγαλώσει γιατί απ’ τα 14-15 είμαι εδώ. Αγαπάω το σύλλογο και όσο περνά απ’ το χέρι μου θα ήθελα να μείνω στην ομάδα».

Για το ποιον παίκτη είχε αφίσα: «Τον πατέρα μου δεν τον θυμάσαι ως παίκτη, είχα ακούσει πως ήταν γρήγορος (γέλια). Είχα όλους τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Τον Μπασινά, τον Καραγκούνη, τον Κόλκα. Όλη την 18άδα, ήξερα όλους τους παίκτες. Τα παιδικά μας χρόνια είναι που μας μένουν και το πιο αγνό που υπάρχει».

Για το αγωνιστικό πρότυπό του: «Μ’ άρεσε πάρα πολύ ο Ζιντάν. Στην ηλικία 14-15 που τον θυμάμαι χαρακτηριστικά. Έπαιζε και στα χαφ…».

Για το αν είναι μεγάλη ευθύνη να τον έχει ένα παιδί αφίσα: «Η συμπεριφορά μας θα πρέπει να είναι προσεκτική. Όταν κάποια παιδιά μας έχουν πρότυπο, είναι η μεγαλύτερη ευχαρίστηση που μπορεί να συμβεί σε έναν αθλητή. Όταν κι εμείς ήμασταν παιδιά, ξέρουμε πως αισθάνεται ένας μικρός για τον αθλητή που έχει στην αφίσα. Είναι η μεγαλύτερη ευχαρίστηση».

Για το ποιον θα επέλεξε να βγάλει μια σέλφι μαζί του: «Δεν είμαι της φωτογραφίας, δεν έχω φωτογένεια. Δεν είναι στον χαρακτήρα μου. Αν έβλεπα τον Μέσι και τον Ρονάλντο θα έβγαινα».



Current track

Title

Artist