Τώρα ναι….θύμησες Παναθηναϊκό

Written by on 24 Σεπτεμβρίου 2019

Archie

Latest posts by Archie (see all)

Και για να είμαι πιο ξεκάθαρος αναφέρομαι στο πάθος, στον τσαμπουκά και στην θέληση για το αποτέλεσμα γιατί δυστυχώς τον κανονικό Παναθηναϊκό που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια θα κάνουμε καιρό ακόμα να τον δούμε.

Είναι αλήθεια πως το έβλεπες στα μάτια τους από την είσοδο στον αγωνιστικό χώρο ότι οι παίχτες του Δώνη θα πούλαγαν ακριβά το τομάρι τους όπως και τελικά έγινε. Πρώτοι στις περισσότερες μονομαχίες, δυνατά στην μπάλα, σκληρά μαρκαρίσματα και πειθαρχημένοι τακτικά, λες και περίμεναν από το καλοκαίρι αυτό το παιχνίδι. Τώρα που το ξανασκέφτομαι πιθανόν και να ισχύει αυτό…

Ο Δώνης ξεκίνησε με ένα ψευτο 4-4-2 με τον Κολοβό κρυφό επιθετικό δίπλα στον Μακέντα. Η αλήθεια είναι ότι ήταν πραγματικά κρυφός αφού ούτε εμείς, ούτε η άμυνα του Ολυμπιακού τον αντιλήφθηκε και σωστά αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο. Μάλλον ήρθε η ώρα να μείνει στον πάγκο για λίγο μέχρι να ξαναθυμίσει ποδοσφαιριστή. Δεν ξέρω τι συμβαίνει με την περίπτωσή του, έχει ταλέντο αλλά μέχρι στιγμής αγωνίζεται σαν παλαίμαχος.

Από κει και πέρα τακτικά η ομάδα στήθηκε καλά, οι γραμμές ήταν κοντά και ο Δώνης έκανε πολύ καλή δουλειά στο διάβασμα του αντιπάλου. Έκλεισε τους χώρους, εξουδετέρωσε τα ατού των κόκκινων και περίμενε μια κάθετη πάσα από τα χαφ για να φέρει το ματς στα μέτρα του. Θύμισε με λίγα λόγια την περσινή, πετυχημένη του τακτική.

Η διαφορά με πέρυσι όμως είναι πως παίχτες κλειδιά διανύουν ένα παρατεταμένο ντεφορμάρισμα. Ο Γιόχανσον για παράδειγμα από την αρχή της σεζόν είναι σε άλλο πλανήτη. Είναι απελπιστικά κακός σε όλα τα παιχνίδια μέχρι στιγμής και από την πλευρά του ξεκινάει το 0-1 για τον Ολυμπιακό. Ο Μακέντα είναι η σκιά του εαυτού του και ο σταθερός Διούδης, φέτος δεν έχει ξεκινήσει καλά. Εδώ να σημειώσω ότι ένας καλός τερματοφύλακας θα μπορούσε να έχει καλύτερη αντίδραση στο σουτ  του Γκερέρο.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Στο κέντρο Χρήστος Δώνης (ζήτημα αν ακούμπησε την μπάλα πάνω από 2 φορές μέχρι να αντικατασταθεί) και Μπουζούκης (το ένα λάθος πίσω από το άλλο) δεν ήταν και πάλι καλοί και έμεινε ο Κουρμπέλης που έτρεχε και δεν έφτανε.

Και ξαφνικά γίνεται η αλλαγή που για μένα άλλαξε όλο το ματς. Μπαίνει ο  19χρονος Περέα και η άμυνα του νωχελικού Ολυμπιακού αρχίζει και νιώθει έναν ποδοσφαιριστή στην περιοχή της. Έτρεχε παντού, χτύπαγε στα απλωμένα χέρια των αντιπάλων, διαμαρτυρόταν, βγάζει ενέργεια ώσπου κλέβει και το πέναλτι από τον έμπειρο Σεμέδο, που έστω και αν το έχασε ο  Μακέντα, σε συνδυασμό και με το εύθραυστο 0-1, έδωσε μια αύρα στην ομάδα και μια αίσθηση ότι μπορεί να έρθει η ισοφάριση και ας μην είχε απειλήσει πραγματικά την εστία του Σα.

Βλέποντας αυτό ο Μάρτινς (μαζί με την τραγική εικόνα της ομάδας του)έριξε στο παιχνίδι ένα ακόμα αμυντικό χαφ μην πάθει την ζημιά. Ίσως περίμενε ότι μέχρι εκείνο το λεπτό θα είχε καθαρίσει με την υπόθεση νίκη και θα έκανε κάποιες αλλαγές φρεσκαρίσματος.

Προς το τέλος μια προσωπική ενέργεια του Ιταλού που δεν έχει ξεχάσει την μπάλα που ξέρει, φέρνει την ισοφάριση. Στις καθυστερήσεις  αν μια ομάδα έδειχνε να θέλει το δεύτερο γκολ αυτή φόραγε πράσινα και εκείνη ήταν που αδικήθηκε από τα λίγα λεπτά που έδειξε ο Γερμανός διαιτητής.

Υ.Γ 1. Το 1-1 σαν αποτέλεσμα δεν λέει κάτι στο φίλαθλο του Παναθηναϊκού. Όλοι ξέρουμε το ταβάνι και το ταλέντο αυτής της ομάδας. Το πάθος και η σοβαρότητα όμως που έδειξαν χτες, παίχτες και προπονητής, μπορεί να ξαναφέρει τον κόσμο στον γήπεδο και είναι αυτό που θέλουμε να βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι τουλάχιστον μέχρι να αλλάξει η διοίκηση!!

Υ.Γ 2. Το είχα επισημάνει από την δεύτερη αγωνιστική ότι μου αρέσει αυτή η τρέλα και η δίψα που έχει ο Περέα και ίσως ήρθε η ώρα να τον δούμε να ξεκινάει βασικός την επόμενη αγωνιστική.



Current track

Title

Artist